|
17 July 2011 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Afghanistan_Awaiting_for_Justice.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) Statement of Afghanistan Watch on the International Criminal Justice Day
This year for the first time in world history, 17 July is celebrated as International Criminal Justice Day. The day More...
|
|
18 July 2010 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Press-Release-Access-to-Information-Campaign---18-07-10-_English_-1.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) 17 civil society actors, representing more than 200 civil society organisations, and several media organisations, unite before the approaching Kabul Conference to ask the Afghan Government to pass More...
|
|
10 December 2009 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/pic_0030.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) Statement of Afghanistan Watch on the 10th of December
the Universal Human Rights Day and Victims Day in Afghanistan
The 10th of December is the Universal Day of Human Rights and officially More...
|
|
05 April 2009 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/pic_0016.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) President Karzai has recently signed Qanon-e Ahwal-e Shakhsiah Ahl-e Tashaio’a, or the Law on Private Matters of the Shiites, a new legislation dealing with the private matters of the Shiite More...
|
@quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Newsletter_34_English.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) Haqiqat 34 contains news from Afghan print media with following details:
Peace and Reconciliation with the Taliban: Sayed Yusuf Reza Gilani, the More...
|
@quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Newsletter_33_English.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) Haqiqat 33 contains news from Afghan print media with following details:
Reconciliation and peace talks with the Taliban: The investigation into the More...
|
|
05 March 2012 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/AW_CSIS.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) KABUL, AFGHANISTAN. Diverging views and growing skepticism regarding the current situation of political settlement and governance in Afghanistan marked a lively roundtable hosted by the Center for More...
|
|
19 December 2011 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/ICC_Meeting_2011.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) Speech of Director of Afghanistan Watch for the 10th Session of Assembly of States Parties (ASP), United Nation Head Quarter, December 16, 2011-New York
Distinguished members of the Assembly of More...
|
|
13 September 2011 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Research-training-for-women.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) For increasing research capacities inside the country, a 10 day theoretical training program called” research training for women” was conducted by Afghanistan Watch in Kabul. The training was More...
|
|
02 June 2011 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Mazar_Conference.JPG@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) The “Consultation Conference with Civil Society Organizations and Victims of Mazar –e Sharif 1377 Massacre” was the title of another conference conducted by Afghanistan Watch at the regional More...
|
|
26 May 2011 @quality=90@image=/images/stories/Article_Image/Kabul-Conference.jpg@docroot=/home/content/w/a/t/watchafghan/html) The “Consultation Conference with Civil Society Organizations and Victims of February 10, 1993 Massacre in Afshar, Kabul” was the title of a conference conducted by Afghanistan Watch in its More...
|
مذاكره با تروريزم به معني به رسميت شناختن آنها است
طبق معمول اين بار نيز مصاحبهاي داريم با يك تن از كارشناسان آشتي با طالبان. گفتگویهای مستمر با صاحبنظران و کارشناسان امور افغانستان درباره آشتي با مخالفين حكومت به ما کمک میکند تا به زوایا و لایههای پنهان این موضوع آگاهی بيشتر پیدا کنیم. در این گفتگو پاسخ پرسشهای ما را احمد بهزاد، عضو مجلس نمايندگان داده است.
تعریف شما از آشتي با طالبان و يا به تعبيري مخالفین دولت، چیست؟
بهزاد: من اصولا معتقد نیستم که پدیدهای به نام طالبان با پیشینه، عملکرد و فعالیت آنها و همچنین برنامهای که در حال حاضر تعقیب میکنند، نیروی سیاسی تعریف شدهای باشد که بشود با آنها پشت میز مذاکره نشست و اهداف معینی را در مذاکره با آنها تعقیب کرد. اصولا تروریسم پدیدهای نیست که با مذاکره و گفتگو با آن کنار آمد.
پیگیری بیشتر طرح مذاکره، ما را به یک سمت دیگری خواهد کشاند و این، به رسمیت شناختن پدیدهی تروریزم است. بنابر این نمیتوانم تعریف معقولی از اصل مذاکره با طالبان ارایه کنم.
دولت در امر رسیدن به اهداف مذاکره با مخالفین، تا چه اندازه موفق بوده است؟
بهزاد: من معتقد هستم آنچه را که دولت آقای کرزی به عنوان اهداف مذاکره با طالبان طرح کرده، در دستیابی به آن اهداف به شکست مواجه شده است. یکی از اهدافی که این برنامه تعقیب میکرد، کاهش ناامنیها و بیثباتیها و دست برداشتن از گروههایی مانند طالبان از عمل خشونتبار بود. چنانچه ما در عمل مشاهده میکنیم که چنین چیزی به دست نیامده است.
نیرویهایی که در داخل افغانستان به نوعی، احساسی مشترک با طالبان دارند و یا خواهان برگشت طالبان به قدرت هستند در سالهای ابتدایی حضور جامعهجهانی در افغانستان آنها از قدرت گرفتن مجدد طالبان ناامید بودند. به همین خاطر از حرکتهای طالبانی در افغانستان فاصله گرفته بودند. اما میبینیم که با طرح موضوع مذاکره با طالبان و نوعی به رسمیت شناختن جریانی به نام طالبان توسط حکومت افغانستان، این نیروهاي هوادار آهسته آهسته خود را به طالبان نزدیکتر میسازند.
یعنی دست نیافتن دولت به اهداف صلح، نشانگر این است که مکانیزمهای دولت برای مذاکره با مخالفیناش نادرست است؟
بهزاد: ببینید، اصلا اصل ادعاهایی که از طرف دولت افغانستان در قالب طرح مذاکره با طالبان تعقیب میشود، با ادعاهای قبلی و فعلی حکومت در تضاد آشکار قرار دارد. به عنوان نمونه، یکی از ادعاهای دولت آقای کرزی این بود که طالبان یک پدیدهای ساخته و پرداختهی سازمانهای استخباراتی بیرونی است که برای تامین منافع بعضی از بیگانهها در افغانستان طراحی شده است. وقتی شما با این تحلیل نگاه کنید طالبان علت نیستند، بلکه معلول هستند. اما در مذاکره، طالبان به عنوان علت معرفی میشوند.
بحث دیگری که در تضاد آشکار با سیاست مذاکره با طالبان قرار دارد، نارضایتیهای داخلی است. حکومت بارها ادعا کرده است که یکی از عوامل پیوستن نیروی بیشتر به صفوف طالبان، فساد مقامات محلی و یا ناکارآمدی ادارههاي حكومتي در بخشهای معینی از افغانستان بوده است که سبب فاصله افتادن میان مردم و دولت گردیده است و تعداد بیشتر جذب طالبان شده است. اگر ما باز این ادعا را اصل بگیریم، فکر میکنم که هر اندازه که شما طالب را بیاورید، باج دهید و امتیاز دهید و او را جذب کنید و با سیاست معامله پیش روید، وقتی چنین بستر ناراضیپروری در افغانستان وجود داشته باشد که مردم بيشتر از نظام فاصله بگیرند، ما در امر رسيدن به هدف موفق نخواهیم شد. به عبارت دیگر ما کارخانه
طالبپروری را سرجایش نگه داشتیم و برای او انرژی تولید میکنیم و از سوی دیگر مشغول مبارزه و معامله با فرآوردههای این کارخانه هستیم. من فکر میکنم که در هر دو عرصه، هم در ادعای خارجی که دولت مطرح میکند و هم با بحث داخلی که یکی از عوامل قدرت یافتن بیشتر طالبان است، سیاست مذاکره با طالبان در تضاد آشکاری قرار دارد.
به این معنی که دولت باید اول با کشورهای که خواستگاه و سرچشمه طالبان به شمار میرود داخل مذاکره شود؟
بهزاد: بلی. اما با درنظر گرفتن چند موضوع ديگر در کنار هم. در شکلگیری، سازماندهی و قدرت یافتن دوباره طالبان عوامل متعددي دخیل بوده است. چند مساله هست، اول مداخله خارجی در تشکیل طالبان، سازماندهی مجدد طالبان و قدرت یافتن دوباره آنها. بحث دوم زمینههای مساعد سازماندهی و حرکتهای خشونتبار، دهشتافگنانه و جرایمی سازمانیافته که در مناطق معین افغانستان و پاکستان وجود دارد شناسایی و با آن برخورد صورت بگیرد.
پس بنابر این، ما در محور خارجی باید پشتیبان خارجی طالبان را متقاعد بسازیم که دست از حمایت طالبان و گروههای تروریستی بردارند. در بحث امنیتی ما باید مرزهای خود را مستحکم بسازیم. در بخش سیاست اداری ما باید از یک نظام متمرکز فاصله بگیریم و به یک نظام غیرمتمرکز که در آن بخشهای مختلف جامعه افغانستان نوع نظام فرهنگی و اجتماعی حاکم برخود را خودشان انتخاب بکنند. به این وسیله میتوانیم که حامی طالبان را از میان برداریم، بستر مستعد اجتماعی را از طالبان بگیریم و همچنین زمینهی مانور نظامی طالبان را محدود بسازیم.
طرح مذاکره و مصالحه از جانب دولت سبب تقویت روحیه و فعالیتهای طالبان و مخالفین دولت نشده است؟
بهزاد: پیامدهای مصالحه و مذاکره با گروههای تروریستی از جمله طالبان، ویرانگر و زیانبار بوده است. اول، باعث تشویق بیشتر طالبان شد. طالبان با طرح این شعار مجددا روحیه پیدا کردند و به فکر این شدند که با تداوم فشار بر دولت افغانستان و نیروهای خارجی میتوانند امتیازهای بیشتر و کلانتری را به دست بیاورند. دوم، بدنهی اجتماعی که از استقرار دوبارهی حاکمیت طالبان فاصله گرفته و ناامید شده بود را امیدوار ساخت که طالبان یک قدرتی زوال یافته نیستند. بلکه هرآن، امکان برگشت دوباره آنها به قدرت هست. سوم، آزادیهای بیحساب و کتابی که به عنوان باج دادن به گروههای تروریستی حکومت افغانستان روی دست گرفته شده، سبب شده است که یک تعدادی از نیروهای دستگیر شدهی طالبان که اینها در اسارت دولت افغانستان بودند، در واقع در جریان محاربه علیه نظام سیاسی افغانستان دستگیر شده بودند، بدون هیچ کدام مجازاتی آزاد شوند و دوباره به صفوف طالبان بپوندند و طالبان از این جهت هم، توانستند که امتیازات بیشتری را به دست آورند.
بحث دیگر مساله اقتصادی است. متاسفانه پولهای بادآوردهای که بخش عمدهای از آن در این میدان مصرف میشود. یک بخش از این پولها به جیب اراکین حکومتی و باندهای مافیایی میرود که این روزها سیاست معامله با طالبان را پیش میبرند. آنچه از همه ویرانگرتر است، تزلزل در اراده و صفوف نیروهای مسلح افغانستان است. بالاخره شما در یک رویاروی و جنگ باید به نیروهای رزمندهی جبهه خودی انگیزه بدهید که روی چه انگیزهای با طرف مقابل مبارزه کنند. وقتی شما از تریبونهای رسمی و آن هم از آدرس رهبری دولت، طالبان را با عناوین محترمانه یاد میکنید و حتا تلاش میکنید که با طالبان نه به عنوان یک حرکت تروریستی یاد کنید، بلکه از او به عنوان یک مقاومت ملی نام ببرید، طبیعی است که نتیجه چنین بیانیهها، تزلزلی در صفوف نیروهای مسلح خودی خواهد بود. بالاخره سرباز تکلیفاش معلوم نیست که با تروریزم میجنگد و یا با یک نیروی مقاومت مردمی و یا ملی. اینها همه پیامدهای ویرانگر چنین سیاستی بوده که متاسفانه ناامنیها را در افغانستان گسترش داده است و فساد را در درون ساختار قدرت در افغانستان زیادتر کرده است.
کارکردهای شورای عالی صلح را چگونه ارزیابی میکنید؟
بهزاد: اصلا قرار نیست که شورای عالی صلح کاری بکند. متاسفانه شورای عالی صلح مجموعهای از نیروهایی را در بر دارد که اینها یک عمر به معاملات ويرانگرانه سیاسی عادت کرده و خو گرفتهاند. بقای اینها در سطح افغانستان وابسته به انجام دادن چنین معاملات ويرانگرانه است. یک بخش از این نیروها که جذب این شورا شدهاند خودشان از منتقدان جدی اصل سیاست مذاکره با طالبان بودند. کسانی که تا همین چند هفته پیش سخنرانیهای بسیار با آب و تاب در تقبیح سیاستهای مذاکره با طالبان داشتند. اما در بدل به دست آوردن مبالغی از همان پولهای کثیف که از مجاری خارجی دریافت میکنند، جذب این شورا شدهاند. اصلا برنامهشان مذاکره با طالبان نیست بلکه چگونگی برخورداری بیشتر یا به کارگیری ترفندها و برخوردار شدن از پولهای اوپراتیفی است. یک بخششان هدف و جاهطلبیهای سیاسی دارند و یک بخششان درآمدهای مافیای اقتصادی. من فکر میکنم که ادامه یافتن کار این شورا میتواند به بحرانیتر شدن اوضاع در افغانستان کمک کند.
Share|
Based in Kabul, the Afghanistan Watch focuses on activities that promote justice, respect for human rights and a culture of accountability and transparency in the country. Recognizing the need for greater understanding of the perils and opportunities facing Afghanistan today, the organization aims to conduct in-depth research and publish reports and papers on issues relevant to its goals and values independently or in partnership with other national and international organizations. Sign up below if you wish to receive our publications and news about our programmes, events and other relevant developments. Required * |
| Looking Back: An Afghanistan Watch Analysis of the Voting Patterns in the First Parliament |
What lessons can be drawn from the first parliamentary cycle? What voting patterns and political alignments have developed in the parliament? What ideas, ideologies and powers have been at play when the parliament voted for the Mass Media Law, the National Reconciliation Charter or the Higher Education Law? These are some of the questions addressed in Afghanistan Watch’s report ‘The First Experience - Voting Patterns and Political Alignments in the Wolesi Jirga 2005-2010’. Sari Kouvo, AAN Co-Director, takes a closer look at the research conducted by Afghanistan Watch and funded by AAN |
|
|
| Asia Speech for General Debate |
Speech of Jalil Benish for the Assembly of States Parties to the Rome Statute of the ICC Distinguished members of the Assembly of States Parties of the ICC, Excellencies, ladies and gentlemen: My name is Jalil Benish of Afghanistan Watch from Kabul, Afghanistan, speaking on behalf of my colleagues in the Coalition for the ICC- Asia-Pacific. We are witnessing a definite trend towards accountability for the most serious crimes in the Asia Pacific – a region that has seen horrible atrocities being committed in the past and present and yet is one of the most underrepresented before the ICC. Of the six ratifications for 2011, three of them – the Philippines in Southeast Asia, Maldives in South Asia and Vanuatu in the Pacific – are in Asia-Pacific, bringing to a total of 17 the states parties to the ICC from the region. On this occasion, we would also like to commend the government of Malaysia for having completed the necessary steps within the domestic level for accession to the Rome Statute, and call on it promptly deposit its instrument of accession, thus bringing to 18 the total number of states parties in the region. Website link: Coalition for the International Criminal Court (CICC) |
|
|
Read More| Afghans campaign amid warzone |
Aljazeera A report released this month by the Afghanistan Watch organisation and funded by the Afghan Analysts Network characterised parliament as being wracked by continual ethnic and sectarian fights, throwing obstacles in front of processes such as approving effective cabinet nominees. The report quoted Kabir Ranjbar, a member of parliament, as saying that "the approaches based on ethnicity, language and religion have been a main point of the Wolesi Jirga’s weakness and the main factor for approval of the incapable and inefficient ministers. If the [members of parliament] had considered the national interests during the process of confidence voting for the cabinet nominees, the consequent confusions would have been prevented." |
|
|
| Impunity and Instability: An Unbroken Cycle |
Middle East Institute Viewpoints: Afghanistan, 1979-2009: In the Grip of Conflict • www.mei.edu By: Abdul Jalil Benish, director of Afghanistan Watch Impunity in Afghanistan is like an unwritten law which benefits the wealthiest and most powerful criminals. |
|
|
| Relevance of the ICC in the Context of Afghanistan |
Niamatullah Ibrahimi, Co-Founder of Afghanistan Watch writes on The Relevance of the ICC in the Context of Afghanistan in the ICC Monitor, the Journal of the Coalition of the International Criminal Court The relevance of the ICC has been keenly felt in Afghanistan since 2001. During this period, human rights violations have continued unabated, a culture of impunity and lack of accountability has been further entrenched, and the Afghan state has displayed a chronic lack of commitment to hold accountable those responsible for heinous crimes and massive human rights abuses. |
|
|